ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Αστυνομικοι της ομάδας ΔΙΑΣ βούτηξαν στο απόλυτο σκοτάδι για να σώσουν ανθρώπους

 

Βράχια πειραϊκής περιοχή Πορφυρά , 31 Αυγούστου 2020. 

Λίγο μετά τις 22:00, ένα περιστατικό στη θάλασσα κινητοποίησε τις αρμόδιες υπηρεσίες. 

 Αστυνομικοι της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. βούτηξαν επιχειρώντας να βοηθήσουν ανθρώπους που κινδύνευαν. Όλη η ομάδα πρέπει να τιμηθεί !!!!

 Σήμερα, η πράξη του επαναφέρει ένα ουσιαστικό ερώτημα: πότε μια υπέρβαση καθήκοντος αξίζει να αναγνωριστεί επίσημα ως πράξη ανδραγαθίας;

Μια βουτιά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι

Η πιο συγκλονιστική διάσταση της υπόθεσης δεν αφορά μόνο το περιστατικό που εκτυλίχθηκε στη θαλάσσια περιοχή Βράχια πειραϊκής περιοχή Πορφυρά  αλλά και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο αστυνομικοί  κλήθηκαν να ενεργήσουν .

«Κολυμπούσα μέσα στο φουλ σκοτάδι, χωρίς να γνωρίζω καν τον τόπο όπου είχα βουτήξει. Δεν ήξερα αν υπήρχε κάποια ξέρα ή κάποιος βράχος που να έφτανε σχεδόν μέχρι την επιφάνεια του νερού», περιγράφει ο αστυνομικός της ομάδας ΔΙ.ΑΣ., ανακαλώντας τις στιγμές εκείνης της νύχτας.

Τα λόγια του αποτυπώνουν με σαφήνεια τον κίνδυνο που αντιμετώπισε. Η περιορισμένη ορατότητα, η άγνωστη μορφολογία του βυθού και η αδυναμία έγκαιρου εντοπισμού υποθαλάσσιων εμποδίων δημιουργούσαν ένα εξαιρετικά απαιτητικό περιβάλλον.

Μια ξέρα ή ένας βράχος κοντά στην επιφάνεια θα μπορούσε να προκαλέσει τραυματισμό, χωρίς να υπάρχει επαρκής χρόνος αντίδρασης. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η κίνηση στο νερό απαιτούσε αυξημένη προσοχή, ενώ κάθε προσπάθεια προσέγγισης ανθρώπων που βρίσκονταν σε κίνδυνο έκρυβε πρόσθετες δυσκολίες.

Η κινητοποίηση και οι κρίσιμες στιγμές

Σύμφωνα με τις αποκλειστικές μας πληροφορίες για το περιστατικό, στις 22:20 οι αρμόδιες υπηρεσίες ενημερώθηκαν για σκάφος που βυθιζόταν στη θαλάσσια περιοχή του Πειραιά, καθώς και για δύο επιβαίνοντες που ενδέχεται να βρίσκονταν σε κίνδυνο.

Ακολούθησε κινητοποίηση των αρμόδιων υπηρεσιών, με τη συνδρομή αστυνομικών της ομάδας ΔΙ.ΑΣ., οι οποίοι έσπευσαν στο σημείο για να συνδράμουν στην αντιμετώπιση της κατάστασης.

Οι δύο επιβαίνοντες κατάφεραν να βγουν από τη θάλασσα με τη συνδρομή των αστυνομικών. Ο 74χρονος τότε άνδρας είχε υποβληθεί πρόσφατα σε εγχείρηση καρδιάς, ηταν εξαντλημένος και αρκετά βαθιά . Βοήθησε το πτυχίο ναυαγοσώστικης που εχει ο αρχιφύλακας Σπαρης Αριστοτέλης. Ο ε.φ.Κουτελιδάκης Ανδρέας βούτηξε έβγαλε τον δευτερο άνδρα στα 10 μέτρα βάθος ! 

Οι άλλοι δυο αρχ/κας Γκαρδής Ζήσης και ε.φ.Βλαχογιάννης Χαράλαμπος  φώτιζαν με τους φακούς να βλέπουν τα άτομα γιατί ο ηλικιωμένος κύριος από καταπόνηση που είχε υποστεί δεν μπορούσε να κρατήσει το κεφάλι του στην επιφάνεια του νερού. 

Στη συνέχεια, τους παρασχέθηκε προληπτική βοήθεια και ακολούθησε η μεταφορά τους στις αρμόδιες υπηρεσίες.

Οι πληροφορίες μας αναφέρουν ότι στο περιστατικό είχε προηγηθεί εισροή υδάτων σε σκάφος, ενώ η κατάσταση περιπλέχθηκε περαιτέρω όταν και δεύτερο σκάφος παρουσίασε εισροή υδάτων, με αποτέλεσμα την ανατροπή του πρώτου.

Πίσω από την υπηρεσιακή αναφορά, ωστόσο, βρίσκονται οι πραγματικές συνθήκες της επιχείρησης: η νύχτα, η θάλασσα και η ανάγκη να παρασχεθεί βοήθεια σε ανθρώπους που ενδέχεται να αντιμετώπιζαν άμεσο κίνδυνο.

Όταν η θάλασσα κρύβει κινδύνους που δεν φαίνονται

Το σκοτάδι δεν δυσκολεύει μόνο τον εντοπισμό ενός ανθρώπου που βρίσκεται σε κίνδυνο. Περιορίζει ταυτόχρονα τη δυνατότητα εκείνου που επιχειρεί να αντιληφθεί τι υπάρχει γύρω του, κάτω από τα πόδια του ή ελάχιστα εκατοστά κάτω από την επιφάνεια.

Σε μια τέτοια συνθήκη, η άγνωστη μορφολογία του βυθού μετατρέπεται σε έναν επιπλέον παράγοντα κινδύνου. Οι ξέρες και οι βράχοι δεν είναι πάντοτε ορατοί, ενώ η αδυναμία έγκαιρης εκτίμησης του θαλάσσιου περιβάλλοντος μπορεί να καταστήσει ακόμη και μια απλή κίνηση επικίνδυνη.

Όταν, μάλιστα, όλα αυτά συνδυάζονται με ένα περιστατικό έκτακτης ανάγκης, ο χρόνος, η ψυχραιμία και η δυνατότητα ασφαλούς προσέγγισης αποκτούν καθοριστική σημασία.

Αυτές είναι οι συνθήκες μέσα στις οποίες πρέπει να αξιολογηθεί η ενέργεια του αστυνομικού: όχι αποκομμένα από το περιστατικό, αλλά σε συνάρτηση με τις δυσκολίες και τους κινδύνους που περιγράφει ο ίδιος.

Το ερώτημα της τιμητικής διάκρισης ανδραγαθίας

Η γενναιότητα δεν αποδεικνύεται με λόγια, αλλά με πράξεις.

Και όταν ένας αστυνομικός συμμετέχει σε μια επιχείρηση διάσωσης υπό συνθήκες που θέτουν σε κίνδυνο ακόμη και τη δική του σωματική ακεραιότητα, η πράξη του αξίζει να εξεταστεί με τη δέουσα σοβαρότητα έστω και μετά 6,5 χρόνια από τα αρμόδια όργανα.

Η απονομή μιας τιμητικής διάκρισης ανδραγαθίας δεν αποτελεί χάρη ούτε τυπική επιβράβευση. Αποτελεί θεσμική αναγνώριση, εφόσον συντρέχουν οι προβλεπόμενες προϋποθέσεις, μιας πράξης που υπερβαίνει τα συνήθη όρια της υπηρεσιακής προσφοράς.

Η συγκεκριμένη υπόθεση θέτει, επομένως, ένα εύλογο ερώτημα: έχουν αξιολογηθεί πλήρως οι συνθήκες κάτω από τις οποίες ο αστυνομικός της ΔΙ.ΑΣ. βρέθηκε μέσα στη θάλασσα, στο απόλυτο σκοτάδι, επιχειρώντας να συνδράμει ανθρώπους που κινδύνευαν;

Και, εφόσον τα πραγματικά περιστατικά και τα διαθέσιμα στοιχεία το δικαιολογούν, έχει εξεταστεί η δυνατότητα απονομής της αρμόζουσας τιμητικής διάκρισης;

Γιατί η αναγνώριση μιας πράξης γενναιότητας δεν είναι χάρη. Είναι η έμπρακτη απόδοση τιμής σε εκείνον που, μπροστά στον κίνδυνο, επιλέγει να βοηθήσει.

Το ερώτημα παραμένει: αν μια τέτοια πράξη, υπό αυτές τις συνθήκες, δεν αξίζει να εξεταστεί για την απονομή τιμητικής διάκρισης ανδραγαθίας, τότε ποια πράξη αξίζει;