ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Τα ευτράπελα δεν έχουν τέλος στα σωφρονιστικά καταστήματα της χώρας, οι υπάλληλοι στα κάγκελα και οι κρατούμενοι party

 

Η ασφάλεια μιας ευνομούμενης πολιτείας δεν εξαντλείται στους δρόμους και στις εμφανείς επιχειρήσεις τάξης. Υπάρχει και μια λιγότερο ορατή αλλά εξίσου κρίσιμη «πρώτη γραμμή»: τα καταστήματα κράτησης της χώρας. Εκεί όπου το προσωπικό της Σωφρονιστικής Υπηρεσίας και της Εξωτερικής Φρουράς καλείται καθημερινά να διαχειριστεί υψηλής επικινδυνότητας καταστάσεις, σε περιβάλλον διαρκούς έντασης.

 Το αίτημα για πλήρη ένταξή τους στα Σώματα Ασφαλείας επανέρχεται δυναμικά, με τους ίδιους να υποστηρίζουν ότι δεν πρόκειται πλέον για απλό συνδικαλιστικό ζήτημα, αλλά για θέμα θεσμικής ισότητας και ουσιαστικής θωράκισης της δημόσιας ασφάλειας.

Ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί ήταν το πρόσφατο περιστατικό στις Φυλακές Κορυδαλλού, όπου, σύμφωνα με πληροφορίες, ομάδα οκτώ κρατουμένων απείλησε σωφρονιστικό υπάλληλο επιχειρώντας να παραβιάσει θύρες πτέρυγας. Οι εργαζόμενοι περιγράφουν συνθήκες υψηλής ψυχοφθόρας πίεσης και υπογραμμίζουν ότι η εργασία τους δεν περιορίζεται σε διοικητικά καθήκοντα, αλλά απαιτεί άμεση επιχειρησιακή ανταπόκριση απέναντι σε οργανωμένες αντιδράσεις και περιστατικά βίας.

Παράλληλα, η Εξωτερική Φρουρά εκτελεί μεταγωγές κρατουμένων και φρούρηση νοσηλευομένων, φέροντας οπλισμό και επιχειρώντας σε συνθήκες αυξημένου ρίσκου, αντίστοιχες –όπως επισημαίνουν– με εκείνες της Ελληνική Αστυνομία. Ωστόσο, όταν οι εξωτερικοί φρουροί εισέρχονται εντός των κελιών, αφήνουν τον οπλισμό τους στην πύλη, γεγονός που –σύμφωνα με πηγές– δημιουργεί επιπλέον αίσθημα έκθεσης σε κίνδυνο κατά την άμεση επαφή με κρατουμένους. Το κεντρικό ερώτημα που θέτουν είναι σαφές: πώς είναι δυνατόν προσωπικό που εκτίθεται σε παρόμοιους κινδύνους να μην διαθέτει αντίστοιχη θεσμική, μισθολογική και ασφαλιστική θωράκιση;

Στο ήδη επιβαρυμένο περιβάλλον έρχεται να προστεθεί και το σοβαρό συμβάν στις Φυλακές Δομοκού, κατάστημα υψίστης ασφαλείας, όπου οι συνθήκες υπό τις οποίες εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα προκαλούν έντονο προβληματισμό. 

 Πηγές μας αναφέρουν ότι ο αρχιφύλακας που είχε υπηρεσία φέρεται να είχε κριθεί ακατάλληλος για τη συγκεκριμένη θέση ευθύνης και ότι είχε κινηθεί διαδικασία απομάκρυνσής του. Παράλληλα, εξετάζεται ανεπίσημα το ενδεχόμενο το περιστατικό να συνδέεται με ξεκαθάρισμα λογαριασμών ή ακόμη και με πιθανό «συμβόλαιο», σενάριο που ενισχύεται από το γεγονός ότι –σύμφωνα με τις ίδιες πηγές– οι εμπλεκόμενοι κρατούμενοι φέρονται να βρέθηκαν στο αρχιφυλακείο σε ώρα κατά την οποία οι πτέρυγες ήταν κλειδωμένες. Δεδομένου ότι στις φυλακές υψίστης ασφαλείας οι μετακινήσεις μεταξύ διαφορετικών πτερύγων είναι αυστηρά περιορισμένες, το πώς βρέθηκαν στον ίδιο χώρο και υπό ποιες συνθήκες αποτελεί βασικό αντικείμενο της έρευνας.

Οι εργαζόμενοι συνδέουν τα παραπάνω περιστατικά με το ευρύτερο αίτημά τους για πλήρη ένταξη στα Σώματα Ασφαλείας, επισημαίνοντας ότι το πρόσφατα ανακοινωθέν επίδομα επικινδυνότητας των 100 ευρώ ( και απο τα 60€ ειναι καθαρά)από 1ης Ιουλίου 2025 δεν απαντά στη συνολική διάσταση του προβλήματος.

 Ζητούν αναγνώριση «μάχιμης πενταετίας» λόγω της πρόωρης επαγγελματικής φθοράς, ένταξη στο Ειδικό Μισθολόγιο, πρόσβαση σε επιδόματα ιδιαίτερων συνθηκών και επικινδυνότητας, ένταξη σε εξειδικευμένα ασφαλιστικά ταμεία και ταμεία αρωγής, καθώς και θεσμική αναβάθμιση με σαφές βαθμολόγιο και ενιαία εκπαίδευση.

 Την ίδια στιγμή, καταγγέλλουν ότι ενώ έχει δημοσιευθεί εδώ και μήνες ΦΕΚ που επιτρέπει στο προσωπικό εντός των καταστημάτων κράτησης τη χρήση γκλομπ και χειροπεδών, ο απαραίτητος εξοπλισμός δεν έχει ακόμη διατεθεί, δημιουργώντας –όπως λένε– «νόμο χωρίς μέσα εφαρμογής».

Το ζήτημα πλέον μεταφέρεται ξεκάθαρα στο πεδίο των πολιτικών αποφάσεων. Με φόντο σοβαρά περιστατικά σε καταστήματα κράτησης υψίστης ασφαλείας και αυξανόμενη επιχειρησιακή πίεση, η Πολιτεία καλείται να αποφασίσει αν θα διατηρήσει το υφιστάμενο καθεστώς ή αν θα προχωρήσει σε μια συνολική θεσμική αναδιάρθρωση του σωφρονιστικού συστήματος, με επίκεντρο την ασφάλεια – τόσο των πολιτών όσο και εκείνων που βρίσκονται καθημερινά στην «αόρατη» πρώτη γραμμή.