Δικαστικοί Αστυνομικοί: Διάβημα του ΠΑ.Σ.Υ.Δ.Α

Εικόνα 

 ΔΙΑΒΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ (ΠΑ.Σ.Υ.Δ.Α)

 

Το Υπουργείο αντί να ενισχύει τη Δικαστική Αστυνομία,  αποδομεί την ίδια την υπηρεσία

Την ώρα που η Δικαιοσύνη στενάζει από την υποστελέχωση και η Δικαστική Αστυνομία καλείται καθημερινά να καλύψει τεράστια επιχειρησιακά και θεσμικά κενά, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου επιλέγει να κινηθεί προς την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση: όχι με ενίσχυση, αλλά με αποδυνάμωση της υπηρεσίας. 

Με πρωτοφανή απόφαση, προχώρησε σε ανάκληση διορισμού δύο συναδέλφων, οι οποίοι είχαν διοριστεί νόμιμα, με δημοσιευμένο ΦΕΚ, υπηρετούσαν επί δύο ολόκληρα χρόνια και είχαν οργανώσει τη ζωή τους γύρω από μια σχέση εργασίας που το ίδιο το κράτος τούς αναγνώρισε. Και όλα αυτά επειδή άλλοι υποψήφιοι δικαιώθηκαν δικαστικά.

Αντί η διοίκηση να πράξει το αυτονόητο —όπως επιβάλλει η χρηστή διοίκηση και όπως συμβαίνει διαχρονικά στο Δημόσιο— δηλαδή να προχωρήσει στον διορισμό και των δικαιωθέντων, επέλεξε την πιο σκληρή, ανάλγητη και διοικητικά εκδικητική λύση: να πετάξει εκτός υπηρεσίας δύο εργαζόμενους μετά από δύο χρόνια πραγματικής υπηρεσίας. 

Το σημαντικότερο όμως είναι το εξής: Το όποιο λάθος δεν βαραίνει τους εργαζόμενους. Βαραίνει αποκλειστικά τη διοίκηση και όσους επιμελήθηκαν τη διαδικασία του διαγωνισμού και των προσλήψεων.

Οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι κλήθηκαν επίσημα από το ίδιο το Υπουργείο να αναλάβουν υπηρεσία. Διορίστηκαν με ΦΕΚ, παρουσιάστηκαν κανονικά και εργάστηκαν επί δύο χρόνια στη Δικαστική Αστυνομία. Δεν είχαν ούτε την αρμοδιότητα ούτε την υποχρέωση να διερευνήσουν αν υπήρξαν διοικητικά σφάλματα, αν κάποιοι δεν αποδέχθηκαν διορισμό ή αν η διαδικασία είχε πλημμέλειες. Αυτό είναι αποκλειστική ευθύνη της διοίκησης.

Και γεννάται εύλογα ένα σοβαρό ερώτημα:

• Με ποια διαδικασία έγιναν τελικά οι προσλήψεις;

• Υπάρχει περίπτωση να ανακύψουν και άλλα αντίστοιχα ζητήματα στο μέλλον;

Μάλιστα, η μία εκ των δύο συναδέλφων είναι μητέρα νεογέννητου βρέφους μόλις τεσσάρων μηνών.

Αναρωτιόμαστε πραγματικά:

• Αυτή είναι η «ευαισθησία» και η «στήριξη της οικογένειας» που επικαλείται η πολιτική ηγεσία;

• Αυτό είναι το «σύγχρονο κράτος δικαίου» που διαφημίζεται σε κάθε δημόσια τοποθέτηση;

Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο προκλητική αν αναλογιστεί κανείς ότι η Δικαστική Αστυνομία σήμερα αριθμεί λιγότερους από 500 υπαλλήλους που είχαν προσληφθεί προ διετίας, εξαιτίας παραιτήσεων, μισθολογικής απαξίωσης και παντελούς έλλειψης κινήτρων. Ακόμη και αν καλύπτονταν και οι 630 οργανικές θέσεις στο σύνολό τους, πάλι δεν θα επαρκούσαν για να καλύψουν τις τεράστιες ανάγκες των δικαστικών υπηρεσιών και των εισαγγελικών αρχών της χώρας. Πώς θα αποδεσμευτεί η ΕΛΑΣ από τα δικαστικά καταστήματα; 

Και όμως.

Αντί να αναζητούμε τρόπους ενίσχυσης της υπηρεσίας, βρισκόμαστε στο παράδοξο σημείο να διώχνουμε προσωπικό. Στον απόηχο μάλιστα του σοβαρότατου περιστατικού με τους πυροβολισμούς της 28/04/2026 στο πρώην Ειρηνοδικείο Αθηνών, όπου αναδείχθηκε με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο η ανάγκη ουσιαστικής ενίσχυσης της ασφάλειας των δικαστικών σχηματισμών, η απάντηση της πολιτείας δεν είναι οι προσλήψεις και η θωράκιση της υπηρεσίας, αλλά οι ανακλήσεις διορισμών.

Η εικόνα αυτή δεν συνιστά απλώς διοικητική αστοχία. Συνιστά πολιτική επιλογή απαξίωσης της Δικαστικής Αστυνομίας.Την ίδια στιγμή, από τις 44 θέσεις που προκηρύχθηκαν, αποδέχθηκαν τον διορισμό μόλις τα μισά άτομα. Και αυτό από μόνο του αποτυπώνει τη σκληρή πραγματικότητα: οι συνθήκες και οι αποδοχές δεν αποτελούν πλέον κίνητρο για κανέναν.

Η πολιτεία οφείλει επιτέλους να αποφασίσει αν επιθυμεί μια πραγματική, λειτουργική και αποτελεσματική Δικαστική Αστυνομία ή απλώς έναν υποστελεχωμένο μηχανισμό βιτρίνας.

 

Ως Σωματείο Απαιτούμε:

1. Την άμεση άρση της απόφασης ανάκλησης διορισμού των δύο συναδέλφων.

2. Την άμεση ενίσχυση της Δικαστικής Αστυνομίας με νέες προσλήψεις.

3. Τη μισθολογική αναγνώριση του έργου που επιτελεί η Δικαστική Αστυνομία ως ένοπλη υπηρεσία με αυξημένες επιχειρησιακές απαιτήσεις.

4. Τη θεσμική και ουσιαστική στήριξη των εργαζομένων που κρατούν όρθια καθημερινά τα δικαστήρια και τις εισαγγελικές αρχές της χώρας.

Χθες ήταν οι δύο συνάδελφοι —εκ των οποίων η μία μητέρα ενός βρέφους μόλις τεσσάρων μηνών. Αύριο, με αυτούς τους χειρισμούς του Υπουργείου, ποιοι θα είναι οι επόμενοι; Πόσοι ακόμη εργαζόμενοι θα βρεθούν αντιμέτωποι με την ίδια κατάληξη εξαιτίας διοικητικών λαθών που δεν τους αναλογούν; Οι εργαζόμενοι δεν είναι αναλώσιμοι.

ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ

ΤΟ Δ.Σ.